واسم دعا کنین

وقتي از همه جا نااميد شدي برو تو كوه فرياد بزن: آيا هنوز اميد هست؟

اون موقع‌س كه مي شنوي: هست هست هست...

 

  

 

براي انسانهاي بزرگ بن بست وجود ندارد؛ چون بر اين باورند كه: يا راهي خواهم يافت يا راهي خواهم ساخت...

 

 

همه چیز گاه اگر کمی تیره می نماید...

 

باز روشن می شود زود

 

تنها فراموش مکن این حقیقتی است :

 

بارانی باید، تا که رنگین کمانی برآید

 

و لیمو هایی ترش تا که شربتی گوارا فراهم شود

 

و گاه روزهایی در زحمت

 

تا که از ما، انسان هایی توانا بسازد.

 

خورشید دوباره خواهد درخشید، زود

 

خواهی دید.

 

روي هر پله‌اي كه ايستاده باشي، خدا يك پله بالاتره؛ نه براي اينكه يادت بندازه كه اون خداست و تو بنده، براي اينكه دستت رو بگيره و تو رو بالا ببره...

 

اولش همه شکل هم هستيم کوچولو و کچل...

حتي صداهامون هم شبيه به هم ديگه س با اولين گريه بازي شروع مي شه...

هي بزرگ مي شيم، بزرگ و بزرگتر؛

اونقدر بزرگ که يادمون مي ره يه روز کوچولو بوديم.

ديگه هيچ چيزمون شبيه به هم نيست. حتي صداهامون

گاهي با هم مي خنديم، گاهي به هم!

اينجا ديگه بازي به نيمه رسيده:

واسه بردن بازي روي نيمه ي دوم نمي شه خيلي حساب کرد...

گاهي بايد براي بردن بازي بين دو نيمه دوباره متولد شد....

 

 

یا کاشف الکرب عن وجه الحسین اکشف کربی بحق اخیک الحسین

دوست دارممممممممممممممممممممممممممم..

تا آخرین نفس

امروز
    در مزرعه گلهای آفتابگردان
                              خورشید را چیدم
                                               به موهایم زدم

حالا  زیبا تر از همیشه
                           به دیدنت می  آیم
                                              در آغوشم بگیر

تا اینبار شب سیاه تو
               درپس  سرخی غروب لبان من
                                                     آغاز شود

تاریخ تولد فقط یک وسیله است که فراموش نکنی آمدنت را!

تولد روزی است که دل بکنیم از این دلمشغولیهای بیهوده و دل  ببندیم به آنچه دلبستنی است و بدانیم هر چیز فانی ارزش دل بستن و غصه خوردن ندارد که اصولا تو خود بدستشان نیاورده ای که بخواهی از دست دادنش را به سوگ بنشینی

 پس بیا دل ببندیم به آنچه همیشه بوده و هست و خواهد بود وبدان که جز عشق هیچ چیز اینچنین ماندگار نیست و هر چه ماندگار است بدان همان عشق است

هر روز... روز تولد توست ...هر روز روز تولد توست اگر واقعا تصمیم بگیری آن روز را به نفع خودت تغییر دهی!

تاریخ تولد فقط یک وسیله است که فراموش نکنی آمدنت را!

هر روز... روز تولد توست...روز من... روز ما

اگر بر این باور باشی که با آغاز طلوعی دوباره این تویی که روز را برای خویشتن خویش شروع میکنی آن روز روز توست.

روزی که تو گرداننده آن باشی روز تو خواهد بود این تویی که در هر روز بوجود میآیی

تاریخ تولد برای یاد آوری وجود و حضور پر ارزش توست و صبح آغاز شده اکنون یادآوری میکند که تو ارزشمندی و باید به کمال برسی تغییر دهی و تغییر کنی ببینی و باور کنی هر آنچه را که در وجودت می یابی و میپنداری پس به عشق بیندیش و به شادی و شادمانه زندگی کن.

    

     

       

       

 

سلام بابا خوشم می یاد  هیشکی سراغی از ما نمی گیری بودو نبود ما شد اصلا باشم یا نباشم زنده یا مرده واسه هیشکی فرقی نداره ای بابا محسن از چی می نالی تو هم اینه سرنوشتت  باشکال نداره وبلاگم شده مثل یه آیینه که توش فقط خودم هستم و با خودم دارم حرف می زنم . باشه ماهم خدایی داریم خوش باشین . می دونین (( خنده داره می گم کسی نیست یعنی کسی سراغی از من نمی گیره ولی همش یه جوری حرف می زنم که انگار مخاطب دارم در صورتی که فقط خودمم و خدای خودم . )) آره می گفتم می دونین دوس دارم برم یه جایی ولی کجا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!! نمی دونم . شاید ناکجا آباد شاید به هیچستان نمی دونم فقط دوست دارم برم همینننننننننننننننننننننننننننن . می خوام از این به بعد جای عکس گذاشتن تو وب بنویسم می دونم کسی نیست که بخونه ولی حداقل می دونم خودم خالی شدم . ایشا... بعداظهر دوباره می یام آپ می کنم . خداحافظ

 

می دونستی؟

 

می دونستی که شدی همدم این دل

 

می دونستی که شدی ملکه ی این ذهن

 

می دونستی که شدی رویای خوابام

 

می دونستی که شدی متن کتابام

 

می دونستی که چقدر بی تو اسیرم

 

اسیر عشقم،بی تو می میرم

 

می دونستی که برام چقدر عزیزی

 

توی قلبو ذهنمی ، برام طبیبی

 

می دونستی که فقط تو رو دوست دارم

 

عاشق توام و فقط تو رو می پرستم

 

می دونستی که چقدر دلم اسیره

 

بی تو این ثانیه ها جونمو می گیره

 

می دونستی که چقدر تنهایی سخته

 

بی تو این فاصله ها هم پره درده

 

می دونستی که شدی این دلو جونم

 

رفتی توی پوستمو، تو گوشت و خونم

 

می دونستی می بینم اسمتو هرجا

 

سر در خیابونا،توی کتابا

 

می دونستی که دارم بی تو می میرم

 

توی این تاریکی شبام اسیرم

 

می دونستی که چقدر دلم گرفته

 

عاشق چشات شده و تنها شکسته

 

می دونستی که شدی مبدا فکرم

 

می دونستی که شدی مقصد شعرام

 

می دونستی که دلم پیشت اسیره

 

دستام یخ می زنه، بی تومی میره

 

نکنه ندونی و تنهایی رد شی

 

بشی یک مسافر و عاشق شب شی

 

نکنه بی تو بمیرم تو این خواب

 

نکنه منو بذارن زیراین خاک

 

چقدر سخت میشه اونوقت روزگارم

 

بی تو من تو این شباچه بی پناهم

 

لحظه هام گمشده تو دردای کالم

 

کمکم کن تا ببینی بی گناهم

 ...دوستت دارم  

 

 

به چشمانت که رنگ آب درياست

 

به آن نازي که در چشم تو پيداست

به آن لبخندت که چون لبخند گلهاست

به رخسارت که چون مهتاب زيباست

به گلهاي بهار عشق و مستي

به قرآني که آن را ميپرستي

قسم اي نازنين تا زنده هستم

تو را من دوست دارم ميپرستم 

درون کلبه تاريک و تارم

تويي تنها چراغ روزگارم

کبوترهاي شعرم تير خوردند

نميبيني که عمري بي قرارم

  فاصله عشق هاي معمولي رو از بين ميبره اما عشق هاي بزرگ

            و جاوداني را شدت مي بخشد. مثل باد كه يه شمع

                رو خاموش ميكنه اما آتش رو شعله ور ميكنه

‌‌‌‌

                             هر کجا قصه عشقی ست بیان دل ماست

                         هر کجا شعله آهی ست نشان دل ماست

                       هر کجا زخمه سازی ست شکایت از توست

                          هر کجا ناله نایی ست فغان دل ماست

                        هر کجا دربدری مانده به ره در پی توست

                          هر کجا بار غمی مانده از آن دل ماست

                             حرمت خون دل خلق ندارد چشمت

                          فتنه ها کرد و پی غارت جان دل ماست

                            گفته بودی که صبوری کنم و دم نزنم

                          این همه صبر نه در حد توان دل ماست

                          نرگس از باده چشم تو به مستی رقصد

                            لاله داغ به دل٬ دل نگران دل ماست

امشب که شعله می زند ماجرای تو                    
                            

            بر این سرم که سر بگذارم به پای تو                     
                            

                      بی تاب و بی قرارم و بی واهمه ولی                     
                              

                                 جز حرف عاشقانه ندارم برای تو                     
                               

  امشب هزار مرتبه بی تو دلم شکست                   
                          

         یعنی هزار مرتبه مُردم برای تو                    
                      

                   من راضی ام به این همه دوری ولی عزیز                     
                          

                              راضی ترم به اینکه ببینم رضای تو                      
                            

    حالا درخت و جاده به راهت نشسته اند                              
                        

                        حالا سکوت و سایه پر است از صدای تو    

Salam khobin ? midonam kese to in modate ke nabodam 5 ya 6 mahi ke nabodam ye saram nazad bebine mordam zendam chera nayomadam bala vali baba bikheyal man divaram az hame kotah tare

Khob hala gelaye base dige be ghole daruosh ke mige

GELE DARAM GELE DARAM MAN AZ ALAMO ADAM GELE DARAM GELE DARAM

Khob inam az in  az emroz be bad dige harroz on misham bar UP kardane web iushala ke arzeshe ino dashte bashim ke ye sar be ma bezanid khoshhal misham shayad nazar bvara shoma faghat chand kalame neveshtano badesham send kardan vase mane vali hamini ke shoma sendesh konid hamin e ke chand kalame az tarafe shoma to nazarate man bashe vasam kheyli kheyli bishatar arzesh dare rasti inam begam ta yadam narafte shayad yane mikham vali age hoda bekhad ye webe dige bezanam hala age zadam ke addresesho to in webam LINK mikonam

Dost dare hamishegeye shoma  

MOHSEN

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                  

 

 

اگر در طبيعت صداى رعد است، در انسان فرياد است. اگر در طبيعت گياه و نبات است، در انسان رويش مو است. اگر در طبيعت رودخانه است، در انسان رگهاى ريز و درشت است. اگر در طبيعت آب شور و شيرين است، در انسان اشك شور و آب دهان شيرين است. اگر در طبيعت معادن بسيار است، در انسان استعدادهاى نهفته فراوان است. شعرى است كه به حضرت على‏عليه السلام نسبت مى‏دهند كه فرمود: أتزعم انّك جِرم صغير و فيك انطوى العالم الاكبر اى انسان! تو گمان مى‏كنى جُثّه كوچكى هستى، درحالى كه جهانى بزرگ در تو نهاده شده است.

‹‹ زندگی با همه ی ِ وسعت ِ خويش محفل ِ ساکت ِ غم خوردن نيست حاصلش ، تن به قضا دادن و پژمردن نيست اضطراب و هوس ِ ديدن و نا ديدن نيست زندگی خوردن و خوابيدن نيست زندگی جنبش و جاری شدن است زندگی کوشش و راهی شدن است از تماشاگه آغاز حيات تا به جائی که خدا می داند ››

age emkanesh hast yekam kamtar nazar bedin ke betonam bekhonamakhe vaghean zeyade nemeshe yane vaght nemekonam beshinam enaro bekhonam mer30 az in hame lotf mamnonam baba chera harke az in koche migzare ye nega be en kolbeyeman nemekone ? shayad enghade kochike ke be nazar nemeyad dar kol agedost darin ke mano khoshhal konid ye nazar bedin age ham webam ghabele nazar dadan nist hadeaghal begin darkol eshkalnadare movafagh bashin hamege by

بیا لب وا کنیم هم قصه ی من          بیا بیدار کنیم خوابیده هارو

بیا آشتی بدیم با قصه هامون           تموم دستای از هم جدارو

 

 

 

salam man deshab ye matlabi send kardam vase tavalodam tanhakesam hamye zendegim hameye vojodam yeke ke behtarin lahezate zendegimo basha dashtamo khaham dasht kese ke mano zende kard kese ke be man hamishe omed mide be man nero mide eneerjimide ke az hameye donya az hameye kesaekedoro varam hast beshtar mikhamesh beshtar dosesh daram vaghte meyam tosesh konam bavareton nemeshe nemedonam che begam nemetonam harf bezanam adama enjoreyan hadeaghal man injoreyam ke behtar az khodamo balatar az khodamo vaghte mibinam eyne ye kese misham ke matesh zade az khoshhale az enke yeke ba en moshakhasat ba en khososeyato dare darameshkhob be nzarekhodam haghdaram ke matam bezane natonam harf bezanam man deshab ino send kardam vali sobesh koli davam kard darsorate ke man manzoram az en matlab aslan maham nabod man eno vase bagheye neveshtam ke ghablan hameshe be web sar mizadan baha refigh bodim vase ona zadam ke mano yadeshon rafte man darhozore jam azash mazerat khahi mikonam ke motmaen basham  mano bakhshide vadoneste bashe ke man az sende en matlab aslan manzoram bahash nabode pochon on avalin kese bod ke behem tabrik gofte bod baram kado gerefte bod chetor mitonam  be on enjopribegam kholase manmazeratmikham vaghean bebakhashid aslan manzoram ene ke fekr karde nabode 

doseeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeet daram by